Przeprowadzka do Kostaryki — realia bez upiększeń Sam to zrobiłem. Przeprowadzę cię przez to.

W 2020 roku pojechałem po raz pierwszy do Kostaryki. Spędziłem trzy miesiące planując, bo w internecie prawie nie było rzetelnych informacji o prawdziwej Kostaryce — lokalnej kulturze, autentycznych regionach, jak naprawdę działają rzeczy. Wymyśliłem to sam, z wieloma próbami i błędami.

Od pierwszego dnia zakochałem się w tym kraju. Wróciłem rok później. I po tej drugiej podróży wiedziałem — Kostaryka miała stać się moim domem.

Przeprowadziłem się do regionu Puriscal — odległego, kostarykańskiego obszaru między San José a Pacyfikiem. Przeszedłem przez cały proces z pomocą lokalnego prawnika i zaufanych lokalnych kontaktów: otworzyłem konto bankowe, kupiłem samochód i ostatecznie nabyłem dużą farmę — fincę — z drzewami owocowymi, plantacją kawy i domkiem gościnnym.

Teraz uprawiam i paloję własną kawę. Mam krowy, kury, psy. W niedziele gram w piłkę na boisku z sąsiadami. Niektórzy z nich nie mają nawet samochodu — jeżdżą konno. To jest życie, którego chciałem, i zbudowałem je krok po kroku.

Prowadzę również firmę importującą maszyny przemysłowe i pracuję jako konsultant dla izb handlowych — budując powiązania handlowe między Kostaryką a rynkami europejskimi. Uczestniczę w targach branżowych, uważnie śledzę gospodarkę i rynek inwestycji zagranicznych. Kostaryka nie była tylko uczuciem. To był świadomy wybór: brak armii od 1948 roku, blisko 100% energii odnawialnej, dziesięciolecia stabilnej demokracji w regionie, gdzie to rzadkość. Zbadałem to wszystko przed przeprowadzką.

Jestem jednym z nielicznych planistów podróży rzeczywiście mieszkających w Kostaryce na stałe, planującym wyłącznie dla Kostaryki — nie żonglując portfelem krajów — i współpracującym wyłącznie z lokalnymi partnerami Ticos. Żadnych prowizji od korporacji, żadnych outsourcowanych porad. Wszystko, co wiem, wiem z własnego doświadczenia. I chętnie dzielę się tym wszystkim z każdym, kto poważnie myśli o tym, żeby uczynić ten kraj swoim domem.